กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 431 ต่างจากยามปกติอยู่บ้าง!
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป ในพริบตาเดียวก็ห้าวัน
เหลิ่งหานซวงในที่สุดก็หลุดพ้นจากอ่างยาใบนั้นแล้ว ทั้งตัวเพราะได้รับการรักษา สีหน้าจึงแดงผ่องขึ้นไม่น้อย
ถึงขั้นมองดูราวกับเป็นคนที่ไม่เป็นอะไรเลย
เพียงแต่หลายวันมานี้ เฉินฝานเกือบจะอยู่เป็นเพื่อนเฉาเสี่ยวอวิ๋นตลอด
เฉาเสี่ยวอวิ๋นถูกผู้เฒ่าพันเข็มรับเป็นศิษย์ ผู้เฒ่าพันเข็มสอนวิชาแพทย์แก่เฉาเสี่ยวอวิ๋นอย่างไม่เหลือกำลัง
เดิมเฉินฝานไม่อยากเรียน แต่ขัดเหลิ่งหานซวงที่เอาแต่บอกให้เขาไปเรียนตามดูบ้างไม่ได้
ในเมื่อพูดกันแล้วเฉินฝานก็เป็นศิษย์ของผู้เฒ่าพันเข็ม