กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 400 เมืองหรงเฉิงช่างดีนัก!
“พี่ชาย!”
ผ่านไปเนิ่นนาน เฉินฝานและจีเชียนเสวี่ยจึงแยกจากกันอย่างอาลัยอาวรณ์
เพียงเฉินฝานเดินมาถึงหน้ารถม้า จีหรูเสวี่ยก็วิ่งเข้ามาหา ใบหน้าน้อย ๆ น่ารักเต็มไปด้วยความอาลัยและความน้อยใจ ดวงตาโตฉ่ำน้ำราวกับวินาทีถัดไปน้ำตาจะไหลออกมา
“ว่าง่าย ๆ เถิด!”
เฉินฝานเห็นดังนั้นก็ลูบศีรษะจีหรูเสวี่ยด้วยความเอ็นดู “พี่แค่ออกไปเที่ยวเล่นสักหน่อย ไม่ใช่จะพบกันไม่ได้เสียหน่อย”
“แต่ว่า……”
จีหรูเสวี่ยอยากจะพูดอะไร แต่พอเหลือบมองจีเชียนเสวี่ยที่อยู่ไกลออกไป ก็พยักหน้าเบา ๆ “อืม!”
“ว่าง่าย ๆ เถิด!”
“ต่อไปก็เชื่อฟังพี่สาว ดูแลตัวเองให้ดี พี่จะคิดถึงเจ้าอยู่เสมอ!”