กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 399 กอดข้าได้ไหม?
บนซองจดหมายเขียนว่าเสี่ยวซีเปิดอ่านด้วยตนเอง
ส่วนพัดนั้นคือพัดมังกรเก้าเศียรที่พี่สาวของนางเคยมอบให้เฉินฝานในตอนนั้น
จีหรูเสวี่ยมองดู ในใจพลันรู้สึกหดหู่ยิ่งนัก
นางเพิ่งจากมาเพียงครู่เดียวเท่านั้น เหตุใดพี่ชายกับพวกพี่สะใภ้จึงจากไปกันหมดแล้ว
เหตุใดจึงไม่ลานางให้ดีเสียก่อนเลย
แต่ชั่วขณะถัดมา จีหรูเสวี่ยพลันคิดอะไรได้ รีบมองสาวใช้ผู้นั้นแล้วเอ่ย “ใช่แล้ว พี่ชายของข้ากับพวกเขา จากไปนานเท่าใดแล้ว”
“ไม่นาน เพียงครู่เดียวเท่านั้น ตอนนี้อาจยังไม่ออกจากเมืองเลยด้วยซ้ำ” สาวใช้กล่าว
ได้ยินดังนั้น สีหน้าจีหรูเสวี่ยพลันเปลี่ยนไป นางไม่มีเวลาแม้แต่จะเปิดซองจดหมาย หมุนตัวแล้ววิ่งออกไป
ถึงขั้นเร่งวิชาตัวเบาถึงขีดสุด แล้วมุ่งตรงไปยังนครหลวง