กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 397 วาดสาวแปดคนมาอยู่เป็นเพื่อนข้า!
“ท่านพี่!”
“พวกเจ้า……มาทำไมแต่เช้าเช่นนี้?”
ณ ลานหลังของจวนเฉิน เหลิ่งหานซวงกับพวกนางกำลังล้อมวงกันทำถังหยวนอยู่
ดูราวกับการกินถังหยวนในวันที่สองหลังแต่งงานได้กลายเป็นธรรมเนียมที่พวกนางตกลงกันไว้แล้ว
เพียงแต่เมื่อทุกคนมองเฉินฝานกับเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้าย ต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ ราวกับได้พบเจอเรื่องแปลกประหลาดใด
แต่เมื่อเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายได้ยินประโยคที่เหลิ่งหานซวงถามว่ามาทำไมแต่เช้าเช่นนี้ ทั้งสองก็มีสีหน้าอึกอัก
เฉินฝานกลับดูสงบนิ่งกว่ามาก เขาก้าวตรงเข้าไป “เจ้ายังลงมือทำเองอีกหรือ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายก็ราวกับได้บันไดให้ก้าวลง รีบรุดเข้าไปเช่นกัน
“รู้อยู่แล้วว่าพวกเจ้าอยู่ที่นี่!”