กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 396 คุณชายก็คือคุณชายของพวกนาง!
“ชิงชิง!”
ราตรีนั้น เป็นเวลาดึกสงัด
เสวี่ยอิ่งย่องเบาเข้าไปในห้องของสวี่ชิงชิง
“เสวี่ยอิ่ง เจ้ามาได้อย่างไร?”
สวี่ชิงชิงมองเสวี่ยอิ่ง ด้วยความสงสัยบ้าง และรู้สึกผิดหวังบ้าง
นางได้ยินเสียงเปิดประตูก็คิดว่าเฉินฝานมาแล้ว ไม่คิดว่าคนที่มาจะเป็นเสวี่ยอิ่ง
อีกทั้งคืนนี้เป็นคืนเข้าหอ เหตุใดเสวี่ยอิ่งไม่รออยู่ในห้องของตนเอง กลับมาที่ห้องของนาง?
“นอนไม่หลับ อยากมาพูดคุยกับเจ้า!”
เสวี่ยอิ่งกล่าวเสียงนุ่มนวลพลางนั่งลงที่โต๊ะซึ่งมีอาหารอันอุดมวางอยู่ “เจ้ากินข้าวหรือยัง? หรือเรามากินด้วยกันสักหน่อย?”