กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 342 สวะอะไรก็คู่ควรจะพบข้างั้นหรือ!
ยังคงอยู่ในคลังสมบัติชาติของโหลวหลาน เช่นเดิม ยังคงอยู่ที่มุมนั้น
รูปปั้นอันชั่วร้ายน่าขนลุกนั้นยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น
แต่ไม่รู้ว่าเฉินฝานเพียงมองจากระยะไกล ในใจก็บังเกิดความรู้สึกหนึ่งที่ยากจะเอ่ยออกมา
“นี่! ท่านพี่ดูสิ ยังเป็นเช่นนั้น!”
เหลิ่งหานซวงกล่าวพลางดึงเฉินฝานที่กำลังเหม่อเล็กน้อยเดินเข้าไป
เมื่อมาถึงเบื้องหน้ารูปปั้น ความรู้สึกใจสั่นหวั่นไหวในใจเฉินฝานก็ยิ่งทวีความรุนแรง
แต่เฉินฝานยังคงฝืนระงับใจสั่นย่อตัวลง มองรูปปั้นนั้น
แต่ทันทีที่เฉินฝานมองตัวอักษรบนร่างรูปปั้น เขาก็พลันพบว่า ตนเองกลับอ่านมันออก