กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 341 ตื่นตระหนกไม่ได้ ทั้งไม่กล้าตื่นตระหนก
เหลิ่งหานซวงและสวี่ชิงชิงได้ยินคำพูดของเฉินฝาน ก็พลันสบตากันครั้งหนึ่ง
ทั้งสองยังคงกังวลอยู่บ้าง ถึงขั้นไม่รู้ว่าจะพูดกับเฉินฝานอย่างไร
ฉะนั้นเมื่อมองเฉินฝาน ทั้งสองจึงมีท่าทีราวกับเอ่ยปากได้ยาก
“อย่างไรหรือ ไม่คิดจะบอกข้าหรือ เช่นนั้นให้ข้าเดาดู”
เฉินฝานมองท่าทีของทั้งสองด้วยสีหน้าเอือมระอา แต่ก็ยังแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจเสียเลย
“อ๋องเคียงบ่าเกิดเรื่องแล้วหรือ”
เมื่อได้ยิน เหลิ่งหานซวงและสวี่ชิงชิงต่างสีหน้าเปลี่ยนไป “คุณชาย เหตุใดท่านจึงรู้”
“ข้าตื่นมานานถึงเพียงนี้แล้ว เย่หลิงก็ยังไม่มา เจ้าลองเดาสิว่าข้ารู้ได้อย่างไร” เฉินฝานกล่าว
เมื่อได้ยิน ทั้งสองต่างจนใจอยู่บ้าง แต่พอสบตากันก็ยังเอ่ยปาก