กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 310 สำรับสุราอาหารหนึ่งโต๊ะ!
“ฝ่าบาท”
“หม่อมฉันพบว่าคืนนี้ฝ่าบาทดูแตกต่างไปจากเดิมเพคะ”
เมื่อออกจากจวนอ๋องเคียงบ่า เสวี่ยอิ่งมองจีเชียนเสวี่ย สีหน้าฉายความประหลาดใจเล็กน้อย
“หือ?”
จีเชียนเสวี่ยได้ยินก็สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย “แตกต่างหรือ? แตกต่างตรงไหน?”
“วันนี้ท่าทีที่ฝ่าบาทมีต่ออ๋องเคียงบ่าดูเหมือนจะนอบน้อมขึ้นมากเพคะ” เสวี่ยอิ่งกล่าว
หากเป็นแต่ก่อน จีเชียนเสวี่ยคงไม่คำนับอ๋องเคียงบ่าอย่างนอบน้อมเช่นนี้ ไม่เอ่ยคำว่าเสด็จอาทีละคำ และไม่เรียกตนเองว่าหลานสาวอย่างเป็นธรรมชาติเช่นนี้
“ก็พอได้กระมัง!”