กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 309 เพราะกองทัพนั้นชื่อทหารม้ามังกรเชียนเฉิง!
“เสวี่ยอิ่ง!”
“เจ้าว่าตอนนี้ชายแดนมีอ๋องพิทักษ์อุดรกับโหลวหลานทำมหาสงคราม และกองทัพของอ๋องเคียงบ่าก็ประจำรักษาชายแดนด้วย เฉินฝานยังทำอะไรอยู่ที่นั่น?
เขากลับมาได้แล้วแท้ ๆ! เหตุใดเขาจึงไม่กลับมา?”
“แม้เขาจะไม่คิดถึงข้า ไม่ต้องการพบข้า เขาก็คงอยากพบเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายกระมัง คงอยากพบลูกของเขากระมัง!
ชิงฮุยยังเล็กเช่นนี้!”
จีเชียนเสวี่ยสวมกระโปรงขาว ยืนอยู่ใต้แสงจันทร์เช่นนั้น มองแสงจันทร์ ราวกับพึมพำกับตนเอง สีหน้าหม่นหมองกล่าว
รูปร่างผอมบาง ใบหน้าซูบซีดอิดโรย
เพียงมองดูก็ชวนให้ใจหายเวทนา
เสวี่ยอิ่งรู้ว่าแต่ก่อนจีเชียนเสวี่ยไม่ชอบสวมเครื่องแต่งกายสตรี ไม่ชอบสวมกระโปรงขาวเช่นนี้