กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 292 เราจะดูว่าใครกล้าขวางเรา!
“ถ้าเจ้าสำนึกผิดจริง ก็ไม่ควรเพิ่งมาสำนึกได้ตอนนี้!”
เห็นเพียงเสวี่ยอิ่งเอ่ยเบา ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วกล่าวอีกว่า “ตอนนี้เจ้าเพียงรู้สึกผิดต่อเฉินฝานเท่านั้น”
“อีกทั้ง ข้าแม้ไม่เข้าใจความรัก แต่ข้ารู้เพียงว่า เฉินฝานแทบไม่ได้ทำสิ่งใดเพื่อเหลิ่งหานซวงและพวกนางเลย แม้แต่เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้าย เฉินฝานก็ไม่ได้ทำสิ่งใดเพื่อพวกนาง
แต่เจ้า เฉินฝานคอยช่วยเจ้าตลอด ช่วยเจ้าสารพัด แม้แต่การมาเมืองหลวงก็เพื่อเจ้า!
ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเจ้ายังไม่พอใจสิ่งใด!
เหตุใดยังไม่ยอมเชื่อเฉินฝาน
หากเฉินฝานมีใจคิดอื่นต่อเจ้าแม้เพียงน้อยนิด หากเฉินฝานไม่ชอบเจ้าแม้เพียงนิดเดียว ก็คงไม่ทำเรื่องมากมายถึงเพียงนี้เพื่อเจ้า!
แต่เจ้า กลับไม่เชื่อเขาเลย! ไม่ไว้ใจเขาเลย!”
“ข้ารู้ เรื่องเหล่านี้ข้ารู้ทั้งนั้น”