กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 233 ฆ่าเสียเถิด!
“ไม่เป็นไร! ข้ามาก็ไม่ได้บอกล่วงหน้า ฉะนั้นก็โทษพวกเจ้าไม่ได้!”
เห็นเฉินฝานฟังคำพูดของพวกเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการเหล่านั้น กลับมีสีหน้าเรียบเฉย ยิ้มกล่าว
ไม่มีท่าทีว่าจะโกรธเลยแม้แต่น้อย ถึงขั้นกล่าวได้ว่าไม่มีอานุภาพที่ขุนนางพึงมีแม้แต่น้อย!
ได้ยินเช่นนั้น พวกเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการยิ่งมีสีหน้าเหยียดหยาม
สมแล้วที่เป็นเพียงบัณฑิตอ่อนแอ
ไม่รู้หรือว่าวันแรกที่มาก็ต้องสร้างบารมี? กลับยังทำหน้าเอาใจกล่าวว่าไม่โทษพวกเขา!
ส่วนเจ้ามือนั้นยิ่งมีสีหน้าเหยียดหยาม “ในเมื่อเจ้ารู้ว่าโทษพวกเราไม่ได้ เช่นนั้นเจ้าก็ตามสบาย นี่คือศาลาว่าการจิงเจ้า นั่นคือตำแหน่งของเจ้า!”