ตอนที่ 232 ไม่เห็นเฉินฝานอยู่ในสายตาเลย

ตอนที่ 232 ไม่เห็นเฉินฝานอยู่ในสายตาเลย

“เมียจ๋า คิดอันใดอยู่หรือ จักรพรรดินีก็พระราชทานสมรสให้เจ้าแล้ว เจ้ายังจะมีใจกับข้าอีกหรือ”

“อีกอย่าง ข้าจะไปชอบจักรพรรดินีได้อย่างไร”

“หากข้าอยากได้จักรพรรดินีเป็นภรรยา ข้าคงไม่ทำตัวเป็นคุณชายเสเพลมาหลายปี เผาเวลาของข้าไปตั้งมากมายเช่นนี้หรอก”

เฉินฝานกอดจีเชียนเสวี่ยพลางกล่าวด้วยสีหน้าไม่ใส่ใจ

แต่พอจีเชียนเสวี่ยได้ยิน สีหน้ากลับเปลี่ยนไปฉับพลัน “เช่นนั้น เจ้าเป็นคุณชายเสเพลก็เพราะไม่อยากได้จักรพรรดินีเป็นภรรยาจริง ๆ หรือ”

“มิเช่นนั้นเล่า”

“ใครเล่าจะยอมแต่งกับนาง อยู่แต่ในวังลึกหลังกำแพงหลวงไปแย่งชิงความหึงหวงกับชายอื่น”

“ทำพลาดเข้า อาจถูกตีเข้าตำหนักเย็นเสียอีก ไม่ต้องพูดถึงการมีชีวิตอยู่อย่างเสรีสำราญเลย”