กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 217 หนึ่งฝ่ามือ เสียงใสเสนาะหู!
“ฮ่า ๆ!”
“เจ้าเดาไม่ผิดเลยจริง ๆ!”
“เฉินฝาน ยินดีด้วย!”
ได้ยินเสียงของจีหรูเสวี่ยจากด้านนอก เฉามู่ลุกขึ้นยืนทันที ประสานมือคารวะเฉินฝานแล้วกล่าว
“ขอบคุณ!”
แต่เฉินฝานหาได้สะทกสะท้านนักไม่ ประสานมือคารวะตอบแล้วก็ออกจากศาลาพร้อมเฉามู่ เตรียมไปรับจีหรูเสวี่ย
จีหรูเสวี่ยดีใจมากจริง ๆ
มือถือราชโองการ ดีใจราวกับเด็กน้อย รีบวิ่งเข้ามา
ขุนนางที่ตามมาประกาศราชโองการด้วยกันข้างหลังกลับเหนื่อยจนหอบหายใจ