กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 216 ถ้ามีฝีมือก็เรียกเฉินฝานมา
“เจ้ามั่นใจถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
“การสอบขุนนางกับแต่งกลอนนั้นมิเหมือนกันเลย”
เฉามู่มองเฉินฝานที่เปี่ยมความมั่นใจ ถือเสียว่าเป็นการคุยเล่น จึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
แต่เฉินฝานหาได้ใส่ใจไม่ นี่มิใช่ความยโสโอหัง หากเป็นความมั่นใจ
อย่างน้อยแต่ก่อนเขาเคยเป็นจอหงวนเกาเข่าของข้อสอบมณฑลเจียงซู และวงการวรรณกรรมของแคว้นมังกรนั้นอ่อนแอ ข้อสอบเหล่านั้นง่ายสำหรับเขาถึงที่สุด
หากข้อสอบเรียงความนโยบายเช่นนั้นเขายังสอบเป็นจอหงวนไม่ได้ หนังสือที่อ่านมาหลายปีก็อ่านเสียเปล่าจริง ๆ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงลายพู่กันเล็กงดงามราวลายปักดอกไม้ที่เคยได้รางวัลใหญ่ของเขา ผู้ตรวจข้อสอบคนใดเห็นแล้วจะไม่ใจเต้น