เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 187 ยังเรียกกั๋วกงอีกหรือ?
“พี่ชาย เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าท่านดูประหม่าเล็กน้อยเล่า?”
ระหว่างทางกลับภัตตาคาร จีหรูเสวี่ยกับเฉินฝานนั่งอยู่ในรถม้าคันเดียวกัน นางมองเฉินฝานด้วยสีหน้าภาคภูมิใจระคนหยอกเย้า
“อืม?”
“มีด้วยหรือ?”
เฉินฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าในใจกลับรู้สึกประหม่าอยู่จริง ๆ อย่างไรเสีย นี่ก็คือครั้งแรกที่เขาจะได้พบครอบครัวของฮวาเชียนเฉิง
ยิ่งอีกฝ่ายยังเป็นกั๋วกงพิทักษ์แผ่นดินแห่งแคว้นมังกรด้วย
“ยังไม่มีเสียหน่อย!”
จีหรูเสวี่ยกลอกตามองเฉินฝาน “แต่พี่ชายไม่ต้องกังวลหรอก! ท่านปู่เป็นคนดีมาก ทั้งยังรักข้ากับพี่สาวยิ่งนัก ขอเพียงเป็นเรื่องที่พี่สาวต้องการ โดยทั่วไปแล้วท่านปู่จะไม่คัดค้าน!”
อีกทั้งพวกเรายังเล่าเรื่องของท่านให้เขาฟังมากมาย เขาเองก็มีความประทับใจต่อท่านเป็นอย่างดี ครั้งนี้ที่เขามา ก็เพียงมาสนทนากับท่านเท่านั้น!