กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 186 เช่นนั้นก็เตรียมใจตายไว้!
“คนเราย่อมมีสุขโศก พบพรากและจากลา เช่นเดียวกับจันทร์ที่มีมืดสว่างและเต็มดวงเว้าแหว่ง”
“ขอเพียงผู้คนยืนยาว แม้อยู่ห่างพันลี้ก็ยังร่วมชมจันทรางาม!”
ผู้คนทั้งหมดในที่นั้นต่างนิ่งงันไปทันทีเมื่อได้ฟังเฉินฝานขับขานบทกวี
รวมถึงหลิ่วซือเหวินที่ยังคิดจะเอาชนะเฉินฝานด้วย
บทกวีนี้ราวกับเป็นบทสนทนาระหว่างเฉินฝานกับจันทรากระจ่าง ทว่าบทสนทนานั้นกลับคล้ายกำลังถกถามถึงความหมายของชีวิต
เปี่ยมทั้งหลักธรรมและอารมณ์ความรู้สึก ชวนให้ผู้คนขบคิดอย่างลึกซึ้ง
โดยเฉพาะวรรคสุดท้าย ขอเพียงผู้คนยืนยาว แม้อยู่ห่างพันลี้ก็ยังร่วมชมจันทรางาม ทั้งสะท้อนความคิดถึงของเฉินฝานที่มีต่อคนในดวงใจ และแสดงถึงทัศนคติอันใจกว้างกับจิตใจที่มองโลกในแง่ดีของเขา