เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 157 เสวี่ยอิ่ง เตรียมตัวไปจินหลิง!
“เฉินฝานคงไม่สามารถไม่เข้าว่าราชการได้กระมัง! ขอเพียงเขาเข้าว่าราชการ ทุกอย่างก็จะถูกเปิดโปงมิใช่หรือ?”
คิดแล้ว จีเชียนเสวี่ยก็หันไปมองจีหรูเสวี่ยด้วยสีหน้าอับจนหนทางพลางกล่าวว่า
“เรื่องนี้หรือ…”
จีหรูเสวี่ยเองก็ลำบากใจอยู่บ้าง พี่สาวของนางคงไม่อาจสวมหน้ากากเข้าว่าราชการได้กระมัง!
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่ออยู่ในท้องพระโรงเดียวกัน เฉินฝานย่อมต้องเห็นพี่สาวของนางแน่นอน
คนทั้งสองไม่มีทางไม่พบหน้ากันไปตลอดชีวิต!
ทว่าในเวลานั้นเอง เสวี่ยอิ่งพลันเอ่ยขึ้นว่า “สามารถกั้นม่านลงมา เพียงไม่ให้เขาเห็นก็พอแล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จีเชียนเสวี่ยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
การกั้นม่านนับเป็นความคิดที่ไม่เลว อย่างไรนางก็เป็นจักรพรรดินี ยามเข้าว่าราชการตามปกติ หากร่างกายไม่สบาย นางก็มักกั้นม่านอยู่แล้ว