กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 156 ยืนยันฐานะของฮวาเชียนเฉิง!
“คุณชาย ท่านไม่คิดจะแต่งกับฮวาเชียนเฉิงจริง ๆ หรือ?”
หลังจากเย่หลิงจากไป เสี่ยวเข่อหยิบสุราขึ้นมารินให้เฉินฝานหนึ่งจอก แล้วเอ่ยถามเสียงเบา
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลิ่งหานซวง ฉู่ชิงเฉิง และคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านข้างต่างหันมามองเฉินฝาน
ท่าทีของเฉินฝานเมื่อครู่นี้ทำให้พวกนางซาบซึ้งใจอย่างแท้จริง
แม้พวกนางจะรู้ว่าเฉินฝานชอบฮวาเชียนเฉิง ทว่าเฉินฝานกลับมิได้คิดทอดทิ้งพวกนางเพราะฮวาเชียนเฉิง
ยิ่งมิได้คิดละทิ้งพวกนางแม้แต่น้อยเพราะอำนาจบารมี
ทว่าเมื่อเฉินฝานได้ยินเช่นนั้น เขากลับยิ้มบาง ๆ “ชีวิตคนเราก็เป็นดั่งปุยหลิวลอยลม ความยินดีมีเพียงประปราย ความโศกเศร้าก็มีเพียงประปราย ล้วนแปรเปลี่ยนเป็นจอกแหนน้อย ๆ ลอยเต็มสายนที!”
“วันนี้เป็นวันมงคลสมรสของพี่สอง อย่าได้กล่าวถึงเรื่องชวนเศร้าเหล่านี้อีกเลย!”