กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 152 ต่อให้เจ้าเป็นราชันสวรรค์ก็ไร้ประโยชน์!
“คุณชายจาง! คุณชายจาง! ท่านไม่เป็นไรกระมัง!”
ลั่วอู๋ซวงเห็นเฉินฝานจากไป จึงรีบร้อนเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ไม่เป็นไรบ้านเจ้าสิ!”
จางหลินฝืนลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก ก่อนถีบใส่ร่างลั่วอู๋ซวงเต็มแรงในคราเดียว
“เฉินฝาน!”
“ที่แท้เจ้าก็คือเฉินฝาน คุณชายเสเพลผู้นั้น!”
“ข้าจำเจ้าไว้แล้ว!”
“หากคุณชายผู้นี้ไม่สับร่างเจ้าเป็นหมื่นชิ้น คุณชายผู้นี้จะเปลี่ยนไปใช้แซ่เดียวกับเจ้า!”
จางหลินกล่าวด้วยสีหน้าเดือดดาล พลางกำมือข้างที่ขาดไว้แน่น ก่อนเดินไปยังจวนผู้ตรวจการด้วยสีหน้าอัปลักษณ์