กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 151 จำไว้! ข้าชื่อเฉินฝาน!
“ข้าดื่ม!”
“ขอเพียงเจ้ายอมปล่อยพี่ฮ่าว ไม่ว่าจะเท่าใดข้าก็ดื่มทั้งสิ้น!”
ลั่วเสี่ยวหว่านมองเฉินฮ่าวที่กำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ภายในใจรู้สึกผิดอย่างถึงที่สุด นางหยิบไหสุราขึ้นมากรอกเข้าปากทันที
ราวกับลืมเลือนไปแล้วว่าสุราเชียนเฉิงนี้มีรสเผ็ดร้อนเพียงใด นางดื่มแล้วดื่มเล่าไปทีละไห
ยามนี้นางเพียงต้องการช่วยเฉินฮ่าวออกมาโดยเร็วที่สุด!
ส่วนเฉินฮ่าวมองลั่วเสี่ยวหว่านที่กำลังดื่มสุรา ภายในใจยิ่งเจ็บปวดและโทษตนเองอย่างถึงที่สุด
เขาตำหนิความไร้ความสามารถของตนเอง ตำหนิตนเองที่แม้แต่สตรีผู้เป็นที่รักที่สุดก็ยังปกป้องเอาไว้ไม่ได้!
ทว่าลั่วเสี่ยวหว่านเป็นเพียงหญิงสาวบอบบางผู้หนึ่ง จะดื่มสุราได้อย่างไร