กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 144 จีหรูเสวี่ยเป็นอะไรไป?
เย่หลิงนอนอยู่บนเตียง เห็นได้ชัดว่าที่หางตาของเขามีคราบน้ำตา
ใบหน้าของเขายิ่งเผยสีหน้าสิ้นหวังจนไม่อยากมีชีวิตอยู่
เขาเอาแต่จ้องมองม่านเตียงอย่างเหม่อลอย
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินฝาน เย่หลิงจึงหันหน้ามามองเฉินฝาน ทว่าสีหน้าในดวงตาของเขากลับซับซ้อนถึงขีดสุด
จนยากจะมองออกว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่
ทว่าเมื่อเฉินฝานเห็นเย่หลิงไม่พูดไม่จา เขาจึงกล่าวต่อว่า “ท่านอ๋องน้อย บอกข้าสิว่าเจ้าไปทำสิ่งใดมา? เหตุใดจึงบาดเจ็บหนักถึงเพียงนี้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเย่หลิงพลันเย็นเยียบถึงขีดสุด
ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้
“ข้าเข้าใจแล้ว หลี่ฉางเกิงจะต้องนำความแค้นที่มีต่อเจ้ามาลงกับข้าทั้งหมดเป็นแน่