กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 143 เย่หลิงคงไม่กล้าหมายปองฮวาเชียนเฉิงอีกแล้วกระมัง!
รุ่งเช้าวันถัดมา!
เย่หลิงพาผู้คนไปดักรออยู่บนเส้นทางที่ขบวนเนรเทศต้องแล่นผ่านตั้งแต่เช้าตรู่
เขาอยากจะดูนักว่าจุดอ่อนในมือของหลี่ฉางเกิงคือสิ่งใดกันแน่!
ในเมื่อเฉินฝานกระทำการอย่างรัดกุมไร้ช่องโหว่ถึงเพียงนี้ จะทิ้งจุดอ่อนอันใดไว้ได้!
เพียงแต่เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยผ่านไป ทว่าขบวนเนรเทศกลับยังมิมาเสียที เย่หลิงก็เริ่มรอจนหมดความอดทนอยู่บ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งดินฟ้าอากาศยังหนาวเหน็บ หิมะน้ำแข็งปกคลุมทั่วแผ่นฟ้าผืนดิน!
“ท่านอ๋องน้อย มาแล้วขอรับ!”
ทว่าในยามนี้เอง ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งของเย่หลิงพลันเอ่ยปากขึ้น
เห็นเพียงสุดปลายเส้นทาง ทหารทางการกลุ่มหนึ่งกำลังคุมตัวพวกหลี่ฉางเกิงเดินตรงเข้ามา
เมื่อเห็นเช่นนั้น เย่หลิงก็รอต่อไปมิไหวจริง ๆ ก้าวตรงรี่เข้าไปหาหลี่ฉางเกิงทันที