เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 123 บทกวีนี้คุณชายเฉินเป็นผู้เขียน!
“คุณชายเฉิน คุณชายหลี่”
มหาบัณฑิตผู้นั้นประสานมือคารวะเฉินฝานและหลี่เส้าเทียน ก่อนเอ่ยขึ้นว่า “โปรดอภัยที่พวกเราความรู้ตื้นเขิน บทกวีทั้งสองบทนี้ล้วนยอดเยี่ยม อีกทั้งยังมีเอกลักษณ์แตกต่างกัน พวกเราไม่อาจตัดสินได้จริง ๆ ว่าบทใดสูงส่งกว่ากัน!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของทุกคนล้วนแปรเปลี่ยน
ทว่าบรรดาบัณฑิตทั้งหลายกลับรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะบทกวีทั้งสองบทนี้ล้วนประพันธ์ได้ยอดเยี่ยมเกินไป
ต่างบทต่างมีเอกลักษณ์ หากจะฝืนตัดสินว่าบทใดประพันธ์ได้ดีกว่า ก็ยากจะเอ่ยตัดสินจริง ๆ
“โอ้”
ทว่าเฉินฝานจงใจแสดงสีหน้าอับจนหนทาง พลางมองหลี่เส้าเทียนแล้วกล่าวว่า “คุณชายหลี่ เจ้าว่าควรทำเช่นไรดี?”
“ไม่สู้ถือว่ารอบนี้เสมอกัน แล้วพวกเราต่างประพันธ์อีกบทมาเปรียบเทียบกันเล่า?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหลี่เส้าเทียนยิ่งไม่น่าดู