ตอนที่ 122 ความสามารถของเฉินฝานน่ากลัวเกินไปแล้ว!

ตอนที่ 122 ความสามารถของเฉินฝานน่ากลัวเกินไปแล้ว!

เมื่อเสียงของหลี่เส้าเทียนสิ้นลง ทุกคนต่างชะงักงันด้วยสีหน้าตกตะลึง

บทกวีบทนี้ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง ใช้ลีลาสดใหม่พรรณนาถึงดอกเหมยผู้หยิ่งทะนงและไม่ยอมสยบ ฝีแปรงละเอียดอ่อน ความหมายลึกล้ำกินใจ บทกวีทั้งบทแฝงความโศกเศร้าอย่างยิ่ง อีกทั้งยังถ่ายทอดจิตวิญญาณอันไม่ยอมก้มหัวต่ออำนาจอย่างตรงไปตรงมา

พวกเขายังไม่เคยเห็นผู้ใดพรรณนาดอกเหมยได้ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้มาก่อน!

ย่อมสามารถเลื่องลือสืบไปชั่วกาลนาน ไม่มีวันเสื่อมคลาย

ทว่าบทกวีเช่นนี้ เป็นสิ่งที่คนอย่างหลี่เส้าเทียนสามารถประพันธ์ออกมาได้จริงหรือ?

พวกเขาถึงกับรู้สึกว่า หากบนโลกนี้มีผู้ใดสามารถประพันธ์บทกวีอันยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้ คนผู้นั้นก็คงมีเพียงเฉินฝาน