เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 118 ข้ากำลังคิดว่าควรแต่งสักกี่บท!
ชั่วขณะนั้น สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปยังหลี่เส้าเทียนและหลี่ฉางเกิง
หากเฉินฝานไม่กล่าว พวกเขาย่อมไม่รู้สึกว่ามีสิ่งใดผิดปกติ
อย่างไรเสีย สำหรับคนธรรมดาแล้ว เงินหนึ่งร้อยตำลึงก็มากพอสมควร
ทว่าสำหรับเฉินฝานแล้ว นั่นกลับดูเป็นการดูหมิ่นกันอยู่บ้าง
อย่างไรเฉินฝานก็ยังเป็นคหบดีอันดับหนึ่งแห่งจินหลิง แม้จะมั่งคั่งไม่เท่าหอการค้าเจียงหนาน แต่ก็หาใช่คนที่จะขาดเงินหนึ่งร้อยหรือสองร้อยตำลึง
ยิ่งไปกว่านั้น ชื่อเสียงและความสามารถด้านวรรณศิลป์ของเฉินฝานก็วางอยู่ตรงนั้น ทุกถ้อยคำที่เอ่ยออกมาล้วนเป็นบทประพันธ์เลื่องลือไปชั่วกาล
เงินหนึ่งร้อยตำลึง นี่แทบจะเป็นการดูหมิ่นผู้คนโดยแท้
ยิ่งไปกว่านั้น งานชุมนุมวรรณศิลป์ครั้งนี้จัดขึ้นโดยหอการค้าเจียงหนาน การแต่งบทกวีและบทเพลงในงานนี้ก็นับว่าเป็นการไว้หน้าหอการค้าเจียงหนานแล้ว