กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 110 เขาเป็นมารราคะ ข้าก็มิใช่คนดีอะไร!
“คุณชายเฉิน สิบตำลึงก็สิบตำลึง ถือเสียว่าได้ผูกมิตรกับคุณชายเฉินก็แล้วกัน!”
บุรุษร่างใหญ่ผู้นั้นมองท่าทางของหลี่เส้าเทียนแล้วรีบตะโกนขึ้น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฝานพลันหยุดฝีเท้า “สิบตำลึงเจ้าก็ยอมขายหรือ? เจ้าแน่ใจหรือ?”
“แน่ใจ! คุณชายเฉินคือคหบดีอันดับหนึ่งแห่งจินหลิง อีกทั้งยังเป็นบัณฑิตอันดับหนึ่งแห่งจินหลิง การได้ผูกมิตรกับคุณชายเฉินย่อมคุ้มค่า! หากเป็นผู้อื่น ต่อให้มอบให้ข้าหมื่นตำลึง ข้าก็ไม่ขาย!” บุรุษร่างใหญ่กล่าว
“หึหึ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฝานพลันหัวเราะเบา ๆ “ตกลง เสี่ยวเข่อ จ่ายเงิน!”
ทว่าเสี่ยวเข่อกลับมีสีหน้าลำบากใจ “คุณชาย ข้าไม่มีเงินสิบตำลึง ตั๋วเงินที่น้อยที่สุดซึ่งข้ามีติดตัวล้วนเป็นห้าสิบตำลึง!”