กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 109 นั่นเป็นสตรีที่แม้แต่เขาเองยังไม่กล้าแตะต้อง!
“พวกเจ้ากำลังทำสิ่งใด? นางล่วงเกินพวกเจ้าอย่างไรหรือ?”
เฉินฝานหันไปถามชายฉกรรจ์ผู้เฝ้าสตรีนางนั้นโดยตรง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายฉกรรจ์ก็กวาดตามองเฉินฝานขึ้นลง ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าดูแคลนว่า “นางล่วงเกินพวกเราอย่างไรแล้วเกี่ยวอันใดกับเจ้า หรือว่าเจ้าคิดจะช่วยนาง?”
“พูดมาเถิด! นางล่วงเกินพวกเจ้าอย่างไร!” เฉินฝานกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
“นางติดเงินพวกเรา! แต่ไม่มีปัญญาชดใช้! พวกเราจึงทำได้เพียงขายนางใช้หนี้! หากเจ้าคิดจะช่วยนาง ก็จ่ายเงินซื้อนางไปเสีย!” ชายฉกรรจ์กล่าว
“นางติดเงินพวกเจ้าเท่าไร?” เฉินฝานถาม
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายฉกรรจ์มองเฉินฝานด้วยสีหน้าดูแคลน ก่อนชี้ไปยังป้ายไม้ด้านข้างอย่างรำคาญใจ
“เจ้าไม่มีตาหรือไร ไม่รู้จักดูเองหรือ? นางติดเงินพวกเรา 10,000,000 ตำลึง!”