กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 41 นั่นเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายเชียวนะ!
“ช่วงนี้ในราชสำนักมีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่?”
จีเชียนเสวี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางอยากวางความคิดถึงที่มีต่อเฉินฝานลงเหลือเกิน ทว่ายิ่งอยากวางลงเท่าใด เงาร่างของเฉินฝานกลับยิ่งเติมเต็มอยู่ในห้วงความคิดของนางมากขึ้นเท่านั้น
“คงไม่มีแล้วกระมัง!”
ทว่าเสวี่ยอิ่งกลับพูดไม่ออก นางเป็นเพียงองครักษ์คนหนึ่ง จะไปรู้เรื่องราวมากมายถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?
“ข้าจำได้ว่ากำหนดวันแต่งงานของเฉินฝานกับเหลิ่งหานซวงใกล้เข้ามาแล้วกระมัง!” จีเชียนเสวี่ยกล่าวขึ้นอีกครั้ง
“อืม! ยังเหลืออีกเจ็ดวัน!” เสวี่ยอิ่งกล่าว
“เตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้หนึ่งชุด พรุ่งนี้เราออกจากวัง!” จีเชียนเสวี่ยกล่าว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสวี่ยอิ่งก็ขมวดคิ้วขึ้นทันที “ฝ่าบาทมิใช่ตรัสว่าจะไม่ไปหรือ?”