กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 40 เหตุใดจึงคิดถึงเฉินฝานถึงเพียงนี้?
“เหลียนเยวี่ยบอกให้พวกเจ้าสองคนไสหัวไป! นางไม่อยากพบพวกเจ้าอีกแล้ว!”
“หากพวกเจ้ายังไม่ไสหัวไป ก็อย่าโทษว่าข้าไม่ไว้หน้าเหลียนเยวี่ย!”
เห็นเพียงที่ประตูหลังเรือนของเฉินฝาน มีสาวใช้ผู้หนึ่งนามว่าเซี่ยชุนกำลังพาสาวใช้อีกกลุ่มขับไล่เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้าย
ส่วนเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายนั้นร่ำไห้จนใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา บนใบหน้ายังมีรอยเขียวช้ำและรอยม่วงช้ำ พวกนางคุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าไร้ที่พึ่งพลางกล่าวว่า
“พวกเราไม่ได้ทำ!”
“พวกเราไม่ได้วางยาพี่เหลียนเยวี่ย!”
“ไม่ใช่พวกเราจริง ๆ!”
ทว่าเมื่อเซี่ยชุนได้ยินเช่นนั้น นางกลับหัวเราะเบา ๆ อย่างดูแคลน
แน่นอนว่านางรู้ว่าไม่ใช่พวกนาง แล้วจะอย่างไรเล่า?