เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 12 หึหึ ลั่วเสินฟู่ บทพรรณนาเทพธิดาแม่น้ำลั่ว มิใช่คุณชายสองเขียนหรอกหรือ?
ชั่วขณะนั้น สายตาของทุกคนในสถานที่ล้วนจับจ้องไปยังเฉินฮ่าว
ทว่าใบหน้าของเฉินฮ่าวกลับย่ำแย่และร้อนรนถึงขีดสุดแล้ว แม้แต่เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วยังไหลกลิ้งลงมาจากใบหน้า
เฉินฝานแต่งบทประพันธ์เลื่องชื่อออกมาแล้วถึงสามบท ทุกบทล้วนวิจิตรเหนือชั้น ต่อให้เป็นคนไม่เคยร่ำเรียนหนังสือ เมื่อได้ฟังก็ยังต้องรู้สึกว่าดียิ่ง
ส่วนบทที่เขาแต่ง แม้จะพอมีดีอยู่บ้าง ทว่าเมื่อเทียบกับทั้งสามบทของเฉินฝานแล้ว ย่อมไม่มีสิ่งใดให้เปรียบเทียบได้โดยสิ้นเชิง
เขาถึงกับไม่กล้านำมันออกมา
เขารู้สึกเพียงว่า หากนำออกมา มีแต่จะทำให้ตนเองขายหน้ายิ่งกว่าเดิม
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่มีความสามารถทางวรรณศิลป์เช่นเฉินฝาน ที่สามารถแต่งบทกวีสด ๆ ต่อหน้าได้
ทำอย่างไรดี
ตอนนี้มีผู้คนมากมายกำลังจับจ้องอยู่ เขาควรทำอย่างไรดี