กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 9 สุนัขลอกเลียน? หึหึ! มีอะไรไม่กล้า!
ยามราตรีมาเยือน โคมไฟในเมืองเหลี่ยงหลิงเพิ่งเริ่มส่องประกาย
ภายในลานหลังของหออี้ผิ่น โรงเตี๊ยมชั้นเลิศที่สุดในเมืองหลวง มีเหล่าบัณฑิตกวีและคนหนุ่มผู้เปี่ยมพรสวรรค์มารวมตัวกันมากมาย
ทุกคนสนทนาและหัวเราะกันอย่างออกรส จอกสุราสลับส่งต่อกันไม่ขาด
ทว่าในถ้อยคำส่วนใหญ่ล้วนเป็นคำชื่นชมสรรเสริญคุณชายสองแห่งจวนเฉินกั๋วกง เฉินฮ่าว ส่วนเฉินฮ่าวยิ่งกำลังลำพองใจ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความถ่อมตนอันจอมปลอมและท่าทีสุภาพสง่างามแต่ภายนอก
ราวกับเขากำลังเพลิดเพลินกับคำประจบประแจงที่ผู้คนรายล้อมเชิดชูเขาเช่นนี้
“จักรพรรดินี ท่านคิดว่าเฉินฝานจะมาหรือไม่?”