ตอนที่ 311 ได้ยินเสียงนางแล้วก็อยากอาเจียน?

ตอนที่ 311 ได้ยินเสียงนางแล้วก็อยากอาเจียน?

“ฮองเฮา หากหม่อมฉันได้รับความเมตตาจากท่าน ย่อมจะอยู่อย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัวเป็นแน่ ได้โปรดเถิดเพคะ” หลี่เยว่เอ๋อร์ก้มหน้าผากจรดพื้น ทุกถ้อยคำล้วนแสร้งทำเป็นน่าเวทนา

เสิ่นชิงเกอมิได้เอ่ยปาก เพียงยกถ้วยน้ำขึ้นจิบคำหนึ่ง แล้วหันไปกล่าวกับชิวเหอว่า “ไปเปลี่ยนถ้วยร้อนมา”

“เจ้าค่ะ” ชิวเหอขานรับ ขณะเดินออกไปด้านนอกก็ส่งสายตาค้อนขวับใส่หลี่เยว่เอ๋อร์อย่างแรง

“ฮองเฮา ท่านเลื่องลือเรื่องชื่อเสียงอันดีงามเปี่ยมคุณธรรมมาโดยตลอดนะเพคะ” หลี่เยว่เอ๋อร์กล่าว

“ตวนอู่...” เสิ่นชิงเกอไม่อยากเสียเวลาพูดไร้สาระกับหญิงผู้นี้ จึงตะโกนเรียกออกไปข้างนอกโดยตรง

“ฮองเฮา นี่มันเรื่องอันใดกัน” ผู้ที่เดินเข้ามามิใช่ตวนอู่ แต่เป็นเจ้าหนี้อย่างเซี่ยจวินเหิง