กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 184
ท่านผู้เฒ่าอี้เองก็ไม่รู้ว่าตัวเองมาอยู่ที่ดาวมู่หลานนานเท่าใดแล้ว นานเสียจนเขาเกือบจะคิดว่าตัวเองเป็นกุนซือดาวของดาวมู่หลานไปแล้วจริง ๆ
ดังนั้นเมื่อได้ยินว่าเจ้าดาวเรียกหา เขาจึงอดชะงักไปครู่หนึ่งไม่ได้ และมองหลุยส์ด้วยความประหลาดใจ
"ท่านเจ้าดาวเรียกหาฉันจริงน่ะหรือ"
"ใช่ครับ ท่านอี้"
"ดี ดี ดี ไปกัน ๆ รีบไปกันเถอะ"
พอท่านผู้เฒ่าอี้มั่นใจว่าได้พบกับเจ้าดาวของตัวเองจริง ๆ แล้ว น้ำตาก็รื้นขึ้นมาทันที เกือบจะคุกเข่าลงไปอยู่รำไร
"ท่านเจ้าดาว!"
เขาตะโกนเรียกด้วยความตื่นเต้น
ลู่เหิงเหลือบมองเขา "เรียกอะไร"