บทที่ 179

บทที่ 179

จิ้นอี้เพิ่งเดินเข้าโถงภารกิจก็เผชิญหน้ากับต่งเหวินเจ้าทันที ทว่าอีกฝ่ายกลับมีสีหน้าซีดเผือด ดูอ่อนแรงและอิดโรยอย่างยิ่ง

จิ้นอี้ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เกาซิงก็เหมือนจะหาพวกเขาเจอ พอเดินเข้ามาเห็นต่งเหวินเจ้าในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตายแบบนี้เข้า

เขาก็ตกใจ "นายไปทำอะไรมาเนี่ย"

ต่งเหวินเจ้าทิ้งตัวพิงเกาซิง เอ่ยอย่างหมดแรง "ฉันไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาตั้งนาน พอหาเวลาแลกนอนได้ยากเย็นแท้ๆ ยังถูกเรียกให้มารวมตัวอีก ชีวิตฉันมันขมขื่นจริงๆ!"

"ลำบากจริงนั่นแหละ" เกาซิงพยักหน้า แต่กลับผลักอีกฝ่ายออกอย่างเงียบๆ "ตอนนี้นายก็เป็นแค่ชุดข้อมูล ไม่น่าจะถึงกับไม่มีแรงยืนหรอกมั้ง"

ต่งเหวินมองอีกฝ่ายด้วยสายตาน้อยเนื้อต่ำใจ "จิตใจมันเหนื่อยล้า นายเข้าใจบ้างไหมเนี่ย"