บทที่ 136

บทที่ 136

จิ้นหว่านหว่านเอาปลายนิ้วเข้าปากเคี้ยวเล่นอีกครั้ง ดวงตากลมโตสีดำสนิทมองจิ้นอี้ สลับกับมองฮาลิมา แสดงออกถึงความไร้เดียงสาและงุนงงอย่างแท้จริง

จิ้นอี้เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง "ฮาลิมา เธอฟังผิดแล้ว"

ฮาลิมามีสีหน้าเคว้งคว้าง "ฉันฟังผิดหรือคะ"

จิ้นอี้ "ใช่ เธอฟังผิด"

ฮาลิมาเพิ่งจะได้สติขึ้นมา "เป็นไปไม่ได้ ฉันเป็นสิ่งมีชีวิตจักรกล ไม่มีทางฟังผิดอย่างเด็ดขาดค่ะ"

"ท่านเจ้าดาว พ่อแท้ๆ ของคุณหนูน้อยพบตัวแล้วจริงๆ หรือคะ เป็นคนดาวมู่หลานของเราหรือเปล่าคะ"

จิ้นอี้ "………"

เกือบลืมไปเสียสนิทว่าเธอเป็นมนุษย์จักรกล ไม่มีอาการหูแว่วแบบมนุษย์แท้ๆ อยู่แล้ว

แถมสิ่งที่เธอเห็นยังบันทึกออกมาเป็นภาพวิดีโอได้ บางทีอาจมีหลักฐานรออยู่เพียบ