บทที่ 135

บทที่ 135

เขากล่าวอย่างครุ่นคิด "คลื่นอสูรเกิดขึ้นหนึ่งครั้งในรอบร้อยปี และครั้งนี้ แทบจะเป็นช่วงเวลาที่มนุษยชาติสิ้นหวังที่สุดแล้ว"

เปลือกตาขวาของจิ้นอี้กระตุกวูบหนึ่ง "คลื่นอสูรครั้งก่อนเกิดขึ้นเมื่อไหร่หรือ"

ลู่เหิงยิ้มแล้วกล่าว "น่าจะประมาณร้อยปีก่อนกระมัง"

จิ้นอี้ "………"

หากไม่ใช่เพราะมีมือข้างหนึ่งวางอยู่บนข้อมือของเขา เธอคงจะหยิบสมองกลขึ้นมาเช็กดูแล้ว

เธอพบว่าหากละอองหมอกสัมผัสกับผิวหนังโดยตรง เถาวัลย์จอมมารในร่างกายของเขาจะดูดซับได้รวดเร็วยิ่งขึ้น นี่ก็เพื่อเร่งความเร็วเช่นกัน

จิ้นอี้ไม่ได้ถามต่อ เพราะกลัวว่ายิ่งถามจะยิ่งผิดพลาด

ทำได้เพียงปล่อยละอองหมอกให้เจือจางลงเงียบๆ ทางที่ดีคือให้ตาเปล่ามองไม่เห็นสี อีกสิบกว่านาที การรักษาครั้งนี้ก็จะสิ้นสุดลงแล้ว