บทที่ 109

บทที่ 109

อธิการบดีเห็นเขาตัดสินใจเด็ดเดี่ยวแล้ว จึงไม่พูดอะไรมาก "ในเมื่อคุณตัดสินใจแล้ว หลังจากนี้ก็อย่ามานึกเสียใจทีหลังก็แล้วกัน"

สีหน้ายิ้มแย้มทะเล้นของต่งเหวินเจ้าเก็บงำลงเล็กน้อย "ยอมเป็นหัวไก่ ดีกว่าเป็นหางหงส์ครับ"

อธิการบดีส่งเสียงอืมในลำคอ กวาดสายตาไปยังเกาซิงและกู้จินเซี่ย "พวกคุณสองคนไม่ได้เป็นกุนซือดาว แต่เรียนจบไปแล้วก็ยังมีทางไปที่ดีอยู่ไม่น้อย หวังว่าพวกคุณจะไตร่ตรองอนาคตให้รอบคอบ"

"หากทางสถาบันมีส่วนไหนที่พอจะช่วยพวกคุณได้ ก็มาหาผมได้ตลอด"

ทั้งสองคนรับคำ

เกาซิงไม่ได้พูดอะไรมาก กลับเป็นกู้จินเซี่ยที่ลังเลอยู่เนิ่นนาน สุดท้ายก็เอ่ยปากขึ้น "อธิการบดีค่ะ ฉันมีเรื่องอยากเสนอค่ะ"

อธิการบดีไม่ได้ถือสาที่เธอมีข้อเรียกร้อง "ว่ามาสิ"