บทที่ 68

บทที่ 68

"นั่งลงสิ"

อาร์โนลด์นั่งลงด้วยท่าทีไม่รีบร้อน เงยหน้ามองจิ้นอี้พร้อมกับใช้นิ้วชี้ไปยังที่นั่งด้านข้าง

จิ้นอี้เหลือบมองแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งลง

เหิงก้าวตามมาติด ๆ อย่างไม่รีบร้อนเช่นกัน และหย่อนตัวลงนั่งอย่างไม่เกรงใจ

"แค่ก ๆ ท่านอาร์โนลด์ คงไม่ถือสาใช่ไหม"

อาร์โนลด์มองตามเสียง เห็นอีกฝ่ายดูซีดเซียวและอ่อนแอ โครงหน้าชัดเจน ใต้ตาปรากฏรอยคล้ำจาง ๆ

เป็นพวกขี้โรคตัวจริงเสียงจริง

เห็นได้ชัดว่านอกจากใบหน้านั้นที่ดูราวกับจะพังทลายลงได้ตลอดเวลาแล้ว ทว่าภายในใจของอาร์โนลด์กลับสั่นกระดิ่งเตือนภัยขึ้นมา

คนผู้นี้ไม่ธรรมดา