บทที่ 36

บทที่ 36

เมืองที่อยู่ใกล้กับนครหลวงดวงดาวมากที่สุดก็คือเมืองอู๋หยาง เมืองแห่งนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายแบบพังค์ไซเบอร์

ตึกระฟ้าคอนกรีตเสริมเหล็กหนาแน่นราวกับป่าเหล็กกล้า ป้ายไฟนีออนกะพริบส่องแสงระยิบระยับอยู่ภายใต้ความมืดของค่ำคืน

ตรอกซอกซอยตามท้องถนน ป้ายโฆษณาหลากสีสันสาดแสงแข่งกับผนังตึกเก่า ๆ จนเกิดเป็นความตัดกันอย่างชัดเจน

บนถนนแคบ ๆ ผู้คนเดินข้ามไปมาไม่ขาดสาย ใบหน้าของพวกเขาดูเย็นชาและเหนื่อยล้าท่ามกลางแสงเงาที่ตัดสลับกัน

ยานบินเอสามสีเงินร่อนลงจอดบนพื้นที่ว่างไร้ผู้คน ดูไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมที่ผุพังรอบข้างเอาเสียเลย

เสียงดังแควก ประตูสีเงินก็เปิดออก

จิ้นอี้และคนอื่น ๆ ลงมาจากยานบิน