บทที่ 34

บทที่ 34

มั่วหลินปรายตามองด้วยแววตากรุ้มกริ่ม "พูดไปเดี๋ยวหาว่าคุย เรื่องนี้เกี่ยวพันกับคุณจริงๆ ด้วย"

จิ้นอี้ "………"

มั่วหลิน "คุณยังจำเรื่องที่คุณเคยก่อความล้มเหลวไว้ได้หรือเปล่า"

"เรื่องแบบนั้นฉันจะลืมได้ยังไงเล่า" จิ้นอี้ปัดหน้าจอแผงควบคุมเบาๆ ด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ "ทุกวันนี้ฉันยังต้องชดใช้หนี้อยู่เลย"

"………" มั่วหลินแกล้งไอเบาๆ "ก็เรื่องที่คุณเล่นใหญ่เบอร์นั้นเมื่อครั้งก่อน ถึงชื่อเสียงจะดังกระฉ่อน แต่ผลลัพธ์คือคุณไม่เพียงแต่ทำไม่สำเร็จ แถมยังทิ้งหนี้สินก้อนโตไว้ให้อีกด้วย"

"เพราะฉะนั้น……คราวนี้ถ้าคุณคิดจะไปเกณฑ์คนในนครหลวงดวงดาว คงไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้นหรอกนะ"

จิ้นอี้หน้าดำคร่ำเครียด เจ้าของร่างเดิมมักจะทิ้งเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ไว้ให้เธออยู่เรื่อย "ถ้าในนครหลวงดวงดาวหาคนไม่ได้ ลองไปดูที่เมืองอื่นหน่อยเป็นยังไงล่ะ"

มั่วหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย "นี่..."