บทที่ 32

บทที่ 32

ฮาลิมาสะดุ้งโหยง เอ่ยถามอย่างประหม่า "มี มีปัญหาอะไรหรือคะ"

จิ้นอี้มองตามไปด้วย

ท่านผู้เฒ่าคุนเบิกตากว้าง เอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าหลังจากกินมะเขือเทศลูกนี้เข้าไป อาการเหนื่อยล้าถึงได้หายไปราวกับปลิดทิ้งเลยล่ะ"

ฮาลิมามีสีหน้ามึนงง จิ้นอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

"จะเป็นภาพหลอนไปเองหรือเปล่าคะ"

ท่านผู้เฒ่าคุนลองสำรวจความรู้สึกของตัวเองก่อนจะส่ายหน้า "ไม่ใช่ภาพหลอน ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ฉันสามารถเรียกใช้พลังพิเศษได้อีกรอบแล้ว"

จิ้นอี้ไม่คาดคิดเลยว่ามะเขือเทศจะมีผลลัพธ์แบบนี้กับกุนซือดาวด้วย ในฐานะคนทำงานวิจัย เธอเป็นคนรอบคอบเสมอมา "ท่านจะลองชิมอีกสักลูกไหมคะ"

ท่านผู้เฒ่าคุนเองก็กลัวว่านี่จะเป็นแค่ภาพหลอน ความรู้สึกในใจจึงซับซ้อนยิ่งนัก "ลองดูล่ะกัน"