บทที่ 15

บทที่ 15

เกาซิงขมวดคิ้วแน่นตอนที่พิมพ์ประโยคนี้ส่งไป

เท่าที่เขารู้ เจ้าดาวมู่หลานคนนี้มีพรสวรรค์แค่สีแดงชาด ด้วยพลังแห่งดาราในร่างกายที่แทบจะไม่มีเลย เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของดาวดวงนี้

เทียบกับเรื่องพวกนั้นแล้ว เกาซิงเต็มใจเชื่อว่าเธอใช้สารเร่งสุกมากกว่า

เพียงแต่ไม่รู้ทำไม เธอถึงไม่ยอมรับมัน

แต่เกาซิงก็ต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่ง ที่เขายังอยู่ต่อจนถึงตอนนี้ก็เพราะสิ่งที่อีกฝ่ายพูดล้วนเป็นเนื้อหาเน้นๆ ไม่มีน้ำปน และเขาได้ประโยชน์จากมันจริงๆ

จิ้นอี้ส่งยิ้มและพยักหน้า "ไม่ใช่ว่าเธอเพิ่งบอกว่าช่วงนี้กำลังปลูกมะเขือเทศหรอกเหรอ พอดีฉันมีประสบการณ์เรื่องการปลูกมะเขือเทศอยู่บ้าง ถ้าเธออยากฟัง ฉันสามารถสละเวลาสักไม่กี่นาทีมาอธิบายให้ฟังได้นะ"

พอเกาซิงได้ยินคำนี้ ความคิดในหัวก็มลายหายไปหมด 【จริงเหรอครับ】

จิ้นอี้ "แน่นอนอยู่แล้ว"

เกาซิงดีใจจนเนื้อเต้นทันที