เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คนชั่วจะวางเพลิงเผาพระราชวังแล้ว!”
เสียงของนั่วเป่ายังมิทันสิ้นสุด ด้านนอกตำหนักเย็นพลันบังเกิดเสียงดังตู้มขึ้นมาอีกครา
แสงเพลิงพวยพุ่งเสียดฟ้า ควันหนาทึบม้วนตลบข้ามกำแพงวังเข้ามา เหล่าคนในวังต่างกรีดร้องวิ่งหนีเตลิดไปทั่วสารทิศ
“เหนียงเหนียง รีบไปพ่ะย่ะค่ะ!” ลู่เฉินโจวขยับกายเข้าขวางหน้าฮองเฮาไว้ “ที่นี่มิอาจอยู่รั้งต่อได้แล้ว!”
ทว่าฮองเฮากลับมิได้ขยับเขยื้อน
นางทอดมองถุงภูผาน้อยบนข้อมือของนั่วเป่า สีหน้าพลันเคร่งขรึมลง “ฮ่องเต้ยังคงประทับอยู่ที่ห้องโอสถด้านหลังตำหนักบำรุงจิต หากเพลิงลุกลามไปถึงที่นั่น...”
“จะไม่ลามไปเผาท่านปู่ฮ่องเต้หรอกเจ้าค่ะ”
นั่วเป่าส่ายหน้า พลางกอดถุงภูผาน้อยไว้แน่น
เงามังกรดำด้านในกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ปากตะกร้าภูผาเดี๋ยวปูดโปนเดี๋ยวแฟบลง คล้ายกับมีมัจฉาตัวใหญ่ถูกกักขังอยู่ภายใน
“มังกรน้อยบอกว่า เพลิงมิใช่เพลิงธรรมดาเจ้าค่ะ”