กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นางซู!”
เสิ่นหลานจือยืนอยู่เชิงเขา เมื่อได้ยินเสียงนั้น สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนไปในพริบตา
ชัดเจนว่านางมิได้ตามมาด้วย
ทว่าเสียงนั้น กลับเหมือนในความทรงจำไม่ผิดเพี้ยน
ในอดีตก่อนที่นางจะถูกคนผลักตกหน้าผาจากบนรถม้า นางซูก็แนบชิดข้างหูนางและเอ่ยเช่นนี้
“ท่านแม่ของเจ้าตายแล้ว เจ้ากลับไปก็ไม่มีผู้ใดต้องการเจ้า”
“ชั่วชีวิตของเจ้านี้ ทำได้เพียงเน่าเปื่อยอยู่ในโคลนตม”
นิ้วมือของเสิ่นหลานจือกำแน่นเข้าทีละน้อย ๆ
“เจ้าออกมา”
เสียงหัวเราะในบ่อน้ำยิ่งดังขึ้นกว่าเดิม