กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ปล่อยพี่ชายโจวโจวนะ!”
นั่วเป่ายืนอยู่หน้าโลงทองแดง ฝ่ามือถูกตะปูทมิฬแทงทะลุ โลหิตหยดลงหยดแล้วหยดเล่า
บุรุษคลุมดำบีบคอลู่เฉินโจว นิ้วทั้งห้ายิ่งกำแน่นขึ้นทุกที
“ถอนตะปู แล้วข้าจะปล่อยมัน”
ลู่เฉินโจวหน้าซีดเผือด เอ่ยอย่างยากลำบาก “อย่าถอน”
“นั่วเป่าอย่าไปฟังมัน”
“เช่นนั้นเจ้าจะฟังผู้ใด” บุรุษคลุมดำหัวเราะ “ฟังคนที่กำลังจะขาดใจตายรึ”
เสิ่นหลานจือยกดาบพุ่งเข้ามา “เจ้าปล่อยลูกชายข้านะ!”
บุรุษคลุมดำสะบัดแขนเสื้อ ปราณทมิฬกระแทกเข้าที่หน้าอกของนาง
เจียงชิงซานทะยานกายเข้าไปรับนาง ทั้งสองคนล้มลงข้างเสาศิลาด้วยกัน