เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เร็วเข้า! ทุกคนถอยขึ้นไปบนเนินเขา!”
โจวว่านเหนียนผู้ใหญ่บ้านยืนอยู่ที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน ตะโกนจนคอแหบแห้ง
ทว่าน้ำในแม่น้ำได้เอ่อท้นท่วมไร่นาแถวแรกไปแล้ว
สายน้ำอันขุ่นคลั่กม้วนพัดเอากิ่งไม้ ถังไม้ และคอกสัตว์เลี้ยง ซัดทะลักเข้าสู่ถนนในหมู่บ้าน มีคนรีบร้อนวิ่งไปแย่งชิงถุงเสบียง มีคนอุ้มลูกปีนขึ้นหลังคาเรือน และมีผู้คนอีกมากมายยืนร่ำไห้ตะโกนโหวกเหวกอยู่กับที่ ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าควรจะวิ่งหนีไปทางไหน
“ท่านปู่ผู้ใหญ่บ้าน!”
เสียงของนั่วเป่าดังแว่วมาจากปลายทางเดินบนเขา
โจวว่านเหนียนหันขวับกลับไปทันที
เห็นเพียงเจ้าเสือดำพุ่งนำอยู่หน้าสุด ด้านหลังมีฝูงหมาป่าตามติด เสิ่นหลานจืออุ้มนั่วเป่าไว้ ลู่เฉินโจวพยุงเจียงเสี่ยวหม่าน ทั้งสี่คนเนื้อตัวเปรอะเปื้อนโคลนน้ำวิ่งตะลุยลงมาจากเนินเขา
“นั่วเป่า!” โจวว่านเหนียนรุดหน้าเข้าไปหา “พวกเจ้ากลับมาเสียที! น้ำป่าหลากขึ้นมาอย่างกะทันหัน น้ำในแม่น้ำล้นข้ามคันกั้นน้ำไปแล้ว!”
“วิ่งไปทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านไม่ได้นะเจ้าคะ” นั่วเป่ารีบชี้ไปทางขวา “ภูเขาดินทางทิศตะวันออกพุงกลวงแล้ว มันจะถล่มลงมา!”