ตอนที่ 143 ตะปูผนึกภูผาดอกแรก

“นี่ไม่ใช่ทะเลสาบใจภูผา”

เจียงเสี่ยวหม่านหมอบอยู่ริมรอยแยกมองลงไปข้างล่าง ใบหน้าซีดเผือดไปหมด “น้ำในทะเลสาบขึ้นไปอยู่บนฟ้าได้อย่างไรกัน”

“มิใช่น้ำในทะเลสาบขึ้นไป แต่ภูเขาถูกปราณชั่วร้ายพลิกกลับต่างหาก” ต้นไม้เหี่ยวเอ่ย “เร็วเข้า ตะปูผนึกภูผากำลังจะโผล่มาแล้ว!”

สิ้นเสียงพูด ตะปูเหล็กดอกนั้นที่ก้นทะเลสาบก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

กร๊อบ

รอยร้าวสายหนึ่งแผ่ขยายออกมาจากตัวตะปู

หมอกทมิฬพวยพุ่งขึ้นสู่กลางอากาศประดุจน้ำพุ ชั่วพริบตาก็ย้อมต้นไม้โดยรอบจนกลายเป็นสีดำ

เสิ่นหลานจือดึงตัวนั่วเป่าไว้ “ถอยไปข้างหลัง!”

เถาวัลย์สีดำเส้นหนึ่งพุ่งพรวดขึ้นมาจากใต้ดิน แทงตรงไปยังนั่วเป่า

ลู่เฉินโจวยกกระบี่ขึ้นฟันสะบั้น