กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่เจียงต้าเหอถูกเจ้าหน้าที่ทางการคุมตัวไป เขายังคงดิ้นรนสุดชีวิต
“ฮ่องเต้ พสกนิกรมิใช่ตัวการจริง ๆ พสกนิกรเพียงแค่ช่วยซ่อนของ เกลือเถื่อนล้วนเป็นของขุนนางเกษตรจ้าวขอรับ!”
ใบหน้าของจ้าวเฉวียนซีดเผือด ตวาดเสียงเกรี้ยวกราด “เจียงต้าเหอ เจ้าอย่าได้ถ่มเลือดใส่คนอื่น! เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา บังอาจมาใส่ร้ายขุนนางแห่งราชสำนักเชียวรึ”
“ถ่มเลือดใส่คนอื่นหรือไม่ ไปถึงจวนว่าการย่อมกระจ่างแจ้งเอง”
ฮ่องเต้ทรงพับจดหมายฉบับนั้นอย่างเรียบร้อย แล้วส่งให้องครักษ์ข้างกาย
“คุมตัวจ้าวเฉวียนไปด้วยเช่นกัน”
จ้าวเฉวียนชะงักงัน “ฮ่องเต้ กระหม่อมเป็นขุนนางแห่งกรมเกษตร พระองค์จะจับกุมคนเพียงเพราะจดหมายไร้ที่มาฉบับเดียวมิได้พ่ะย่ะค่ะ!”
“ไร้ที่มารึ”
นั่วเป่ากอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก เอ่ยด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วไร้เดียงสา “จดหมายหาเจอจากใต้ไหเกลือเจ้าค่ะ กลิ่นของท่านอาตัวร้ายยังติดอยู่บนนั้นเลย”
จ้าวเฉวียนตวัดสายตามองนางอย่างฉับพลัน “เจ้าอสูร...”