กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คุ้มกันฝ่าบาท!”
ข้าราชบริพารกรีดร้อง องครักษ์ชักดาบ
ทว่ากลุ่มปราณทมิฬนั้นรวดเร็วเกินไป ชั่วพริบตาก็พุ่งมาถึงเบื้องหน้านั่วเป่า
เสิ่นหลานจือมิคิดแม้แต่น้อย นางกอดนั่วเป่าแล้วพลิกกาย ใช้แผ่นหลังของตนเข้ากำบัง
“ท่านแม่!”
นั่วเป่าตกใจจนดวงหน้าน้อย ๆ ซีดเผือด
ลู่เฉินโจวโผเข้าไปพร้อมกัน ดาบสั้นหลุดจากฝัก คมดาบฟันลงไปในปราณทมิฬ ทว่ากลับคล้ายฟันลงบนก้อนนุ่น ปราณทมิฬกระจายออกแล้วรวมตัวกันใหม่ หัวเราะแหลมเล็กพลางมุดเข้าหานั่วเป่า
“เปล่าประโยชน์ เหล็กธรรมดาสะบั้นเส้นวาสนามิได้หรอก”
เสียงนั้นเย็นเยียบชวนขนลุก
“เด็กดี มอบรากแห่งโชคให้ข้า ข้าจะให้เจ้าเจ็บน้อยลงหน่อย”