กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“รางวัลรึ”
นั่วเป่าเอียงศีรษะกลมป้อม มองเสิ่นหลานจือก่อน
เสิ่นหลานจือเอ่ยเสียงเบา “ฝ่าบาทตรัสถามว่าเจ้าอยากได้อะไรกัน นั่วเป่าบอกได้เองเลยนะ”
ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเห็นนางร่างจ้อยกอดตะกร้าไม้ไผ่ยืนอยู่ข้างกายฮองเฮา ดวงตาเป็นประกายสุกใสประดุจผลองุ่นเพิ่งล้างน้ำ อดมิได้ที่จะผ่อนเสียงให้อ่อนโยนลง
“ทองคำ ลูกแก้วพลัง เสื้อผ้าสวย ๆ หรือว่าขนมหวานในวังเล่า”
นั่วเป่ากลืนน้ำลายเอื๊อก
“ขอขนมหวานสักนิดหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ”
ฮองเฮาแย้มสรวลทันที “ย่อมได้แน่นอน”
ฮ่องเต้ก็ทรงพระสรวล “เอาแค่ขนมหวานรึ”
นั่วเป่าครุ่นคิดอย่างจริงจัง ใบหน้าเล็กค่อย ๆ เคร่งขรึมขึ้น